jueves, octubre 30, 2008

Só porque não te esqueças

Só porque não te esqueças

se foi quimera ou sonho certo

fogem os cavalos pela lezíria

a desenhar arabesques com o vento

E eles galopam até o Sol,

e sobem pelas súas costas

para se perderem no resplandor

e se transformarem em palavras,

palavras quentes e douradas

no firmamento a se perpetuar

tremorosas, intangíveis entre as nuvems do horizonte.

¿Será que não está a Música para que alguem cante?

- Sabe-se lá -repete a Amália-.

Quando se fala em amor,

ninguém sabe do que sente:

Elevam os seus olhos ao céu

achando na luz o sentimento.

E pensam que são felices

quando caminham de mão dada

e sonham nos caixotes do lixo

da máis romántica madrugada

na que descobriram (a súa verdade)

e choraram juntos,

sozinhos

, em companhia.

...

¿De qual forma então encaminhar os discernimentos

e tornar os fatos em desejos,

se ás palavras leva-as o vento

eo que elas clamam é um beijo?

Não!

Eu só posso escrever ...

Palavras ...

para se perderem no resplandor

e subirem pelas túas costas

a galopar sob o meu coração

até se esfumar no vento

cada uma que foge da minha boca

aínda sendo quimera ou sonho certo,

só porque não te esqueças.


J. La Vía Láctea


No hay comentarios: